عنوان نشریه فصلنامه رشد فناوري - دوره8, شماره29
نویسندگان الواني سيدمهدي, بودلايي حسن, قريب گركاني مونا
چکیده حکايت هاي متقن و شواهد تجربي بسياري از اهميت کارآفريني به عنوان يک حوزه مطالعاتي موجود است. کارآفرينان، توسط خلق فناوري هاي نوين و خدمات جديد، کيفيت زندگي را ارتقا داده اند، افزايش بهره وري، فراهم نمودن سرگرمي هاي بيشتر، بهبود وضعيت بهداشت و سلامتي و نيز ارتقا ارتباطات از آن جمله اند. دانشي که تحت عنوان علم کارآفريني شناخته شده است قدري دشوارياب است و گاه همين فايده مندي آن را مشکوک مي سازد. از جمله رايج ترين طعنه هايي که ارزش تفکر انتقادي يا فلسفي در باب کارآفريني را مورد ترديد قرار داده است، دعواي بي فايدگي آن در قياس با دشواري درک آن بوده است. در واقع به رغم گذشت بيش از سه دهه از شکل گيري رشته علمي کارآفريني، کماکان چالش هايي بر سر راه مشروعيت و مقبوليت آن به عنوان حوزه اي مجزا در جستارگري علمي و دانشگاهي قرار دارد. از جمله چنين چالش هايي مي توان به 1) چالش تعريف پديده کارآفريني، 2) تعيين قلمرو موضوعي و پژوهشي آن، 3) ماهيت علمي کارآفريني: تک ساحتي و يا ميان رشته اي بودن و 4) مجادلات مربوط به روش شناسي، به عنوان عمده ترين چالش هاي رشته علمي کارآفريني در دهه هاي اخير اشاره نمود. اکنون بعد از چند دهه از تولد حوزه کارآفريني، ضرورت مواجهه و ديدار دوباره با چالش هاي موجد عدم مقبوليت کارآفريني ضروري به نظر مي رسد. در مقاله حاضر به مروري بر چالش هاي موجود اين رشته نوظهور علمي، عمده تلاش هاي پاسخگويي به آن و وضعيت آينده آن خواهيم پرداخت .
کلید واژه چالش هاي کارآفريني، قلمروي پژوهشي، ماهيت علمي، روش شناسي کارآفريني
فایل مقاله چالشها و پيشنهادها راهکارها در توسعه مفهومي کارآفريني