عنوان نشریه دو فصلنامه مديريت شهري - دوره9, شماره28
نویسندگان مختابادامريي سيدمصطفي, حبيب فرح, شعاعي حميدرضا
چکیده حسينيه ها از جمله اماکن مذهبي بشمار مي روند که بر اساس باورها و عقايد شيعيان از احترام و جايگاه والاي برخوردار بوده و هستند. ماندگاري اين فضاهاي مذهبي و برگزاري مراسم آييني عاشورا به چه دليل مي توانسته توجيه پذير باشد؟ در مقاله حاضر با رجوه به نظريات انديشمندان و صاحبنظرا اين حوزه به دلايل ماندگاري فضاهاي عمومي شهري بطور اعم و ماندگاري فضاهاي حسينيه ها بطور اخص پرداخته شده است. روش پژوهش حاضر «توصيفي» و «تحليلي» همراه با روش مطالعات ميداني و فراتحليل بوده است. نتايج تحقيق نشان مي دهد که در طرح ريزي و طراحي تکايا تقريبا الگوي مشخصي ديده مي شود. تکيه ها در فرم سنتي آن؛ فضايي باز و عمومي است که فضاي مربعي شکلي در تقاطع دو و يا چند گذر اصلي و فرعي قرار دارد. در اقليم گرم و خشک تمامي ورودي ها به آن، به صورت گذرهاي سرپوشيده است. از نقطه نظر بافت شهري نيز تکايا در داخل بافت مسکوني قرار گرفته اند و ارتباط نزديکي با باهمستانها و محلات شهري دارند. در انتهاي مقاله به بررسي دلايل ماندگاري حسينيه ها بر حسب نوع فعاليت، معنا و کالبد پرداخته شده و نتايجي چند در اين رابطه اشاره شده است .
کلید واژه حسينيه ها، ماندگاري، بازتاب فرهنگي و ديني، معنا، فعاليت و کالبد
فایل مقاله گفتماني تحليلي در ماندگاري حسينيه ها به مثابه کنش پذيري عملکردي فضاهاي عمومي شهري در بازتاب باورها و آيين هاي جمعي