عنوان نشریه فصلنامه مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي كردستان - دوره15, شماره3 (مسلسل 57)
نویسندگان ايزدپناه اسماعيل, نعمتي محبوبه, چرخ پور محمد, حسن زاده كامبيز
چکیده زمينه و هدف: تجويز مزمن اپيوئيدها منجر به بروز تحمل به اثرات ضد دردي مي شود. با وجود تحقيقات فراوان در اين زمينه، هنوز مکانيسم سلولي دقيق دخيل در تحمل و وابستگي به اپيوئيدها به خوبي روشن نشده است. مطالعات زيادي نشان داده اند که پيام دهي گلوتاماترژيک و مسير نيتريک اکسايد - (N-methyl D-aspartate) NMDA در تحمل القا شده توسط مورفين نقش مهمي ايفا مي کنند. بنابراين هدف عمده اين مطالعه ارزيابي اثرات تزريق داخل بطن مغزي ( ICV ) ماينوسايکلين (يک تتراسايکلين نسل دوم) بر تحمل و افزايش سطح گلوتامات متعاقب مصرف مورفين در کورتکس مغز و ناحيه کمري نخاع رت بود. روش بررسي: گروه هاي مختلف مورد مطالعه يا مورفين (داخل صفاقي) به همراه آب مقطر (داخل بطن مغزي) يا مورفين به اضافه دوزهاي مختلف ماينوسايکلين (داخل بطن مغزي) يا ماينوسايکلين را به تنهايي در هر روز دريافت مي کردند. ميزان احساس درد با استفاده از دستگاه Hotplate مورد بررسي قرار مي گرفت. غلظت گلوتامات در هر دو ناحيه به وسيله کروماتوگرافي مايع با کارايي بالا ( HPLC ) اندازه گيري شد. يافته ها: نتايج حاکي از آن بود که تزريق داخل بطن مغزي ماينوسايکلين، تحمل القا شده توسط مورفين را در دوزهاي ( 60, 120, 240 m g/10 m l/rat ) و سطح گلوتامات را در قشر مغز در دوزهاي ( 60, 120, 240 m g/10 m l/rat ) و در ناحيه کمري نخاع در دوزهاي ( 60, 240 m g/10 m l/rat ) کاهش داد. نتيجه گيري: تجويز مرکزي ماينوسايکلين، افزايش گلوتامات القا شده توسط مورفين در کورتکس و ناحيه کمري نخاع را کاهش مي دهد. اين اثر مي تواند يک مکانيسم احتمالي براي تاثير ماينوسايکلين روي تحمل القا شده بوسيله مورفين باشد.
کلید واژه مورفين، ماينوسايکلين، گلوتامات، تحمل، داخل بطن مغزي
فایل مقاله کاهش سطح گلوتامات در کورتکس و ناحيه کمري نخاع موش صحرايي يک مکانيسم احتمالي اثر ماينوسايکلين در کاهش تحمل به اثرات ضد دردي مورفين